سيّد محمّد حجّت ( در اصول ) و مرحوم آية اللّه سيد محمّد محقّق داماد ( در فقه ) نام برد . وى در مدت اقامت خود در قم علاوه بر تحصيل علم ، در امور اجتماعى و سياسى نيز مشاركت داشته و از جمله با فدائيان اسلام در ارتباط بوده است . در سال 1331 در حالى كه از مدرّسين معروف و از اميدهاى آيندهء حوزه به شمار مىرود به تهران مهاجرت مىكند . در تهران به تدريس در مدرسهء مروى و تأليف و سخنرانيهاى تحقيقى مىپردازد . در سال 1334 اولين جلسهء تفسير انجمن اسلامى دانشجويان توسط استاد مطهرى تشكيل مىگردد . در همان سال ، تدريس خود در دانشكدهء الهيّات و معارف اسلامى دانشگاه تهران را آغاز مىكند . در سالهاى 1337 و 1338 كه انجمن اسلامى پزشكان تشكيل مىشود استاد مطهرى از سخنرانان اصلى اين انجمن است و در طول سالهاى 1340 تا 1350 سخنران منحصر به فرد اين انجمن مىباشد كه بحثهاى مهمّى از ايشان به يادگار مانده است . از سال 1341 كه نهضت امام خمينى آغاز مىشود استاد مطهّرى به طور فعّال در كنار امام بوده است به طورى كه مىتوان سازماندهى قيام پانزده خرداد در تهران و هماهنگى آن با رهبرى امام را مرهون تلاشهاى او و يارانش دانست . در ساعت 1 بعد از نيمه شب روز چهارشنبه پانزده خرداد 1342 به دنبال يك سخنرانى مهيج عليه شخص شاه به وسيله پليس دستگير شده و به زندان موقت شهربانى منتقل مىشود و به همراه تعدادى از روحانيون تهران زندانى مىگردد . پس از 43 روز به دنبال مهاجرت علماى شهرستانها به تهران و فشار مردم ، به همراه ساير روحانيون از زندان آزاد مىشود . پس از تشكيل هيئتهاى مؤتلفهء اسلامى ، استاد مطهرى از سوى امام خمينى همراه چند تن ديگر از شخصيتهاى روحانى عهده‌دار رهبرى اين هيئتها مىگردد . پس از ترور حسنعلى منصور نخست وزير وقت توسط شهيد محمد بخارايى كادر رهبرى هيئتهاى مؤتلفه شناسايى و دستگير مىشود ولى از آنجا كه قاضىيى كه پروندهء اين گروه تحت نظر او بود مدتى در قم نزد استاد تحصيل كرده بود به ايشان پيغام مىفرستد كه حق استادى را بجا آورديم و بدين ترتيب استاد شهيد از مهلكه جان سالم بدر مىبرد . پس از تبعيد امام خمينى به خارج از كشور مسؤوليت استاد مطهرى و يارانش سنگينتر مىشود . در اين زمان وى به تأليف كتاب در موضوعات مورد نياز جامعه و ايراد سخنرانى در دانشگاهها ، انجمن اسلامى پزشكان ، مسجد هدايت ، مسجد جامع نارمك و غيره ادامه مىدهد . به طور كلى استاد شهيد كه به يك نهضت اسلامى معتقد بود نه به هر نهضتى ، براى اسلامى كردن محتواى نهضت تلاشهاى ايدئولوژيك بسيارى نمود و با كجرويها و انحرافات مبارزهء سرسختانه كرد . در سال 1346 به كمك چند تن از دوستان اقدام به تأسيس حسينيهء ارشاد نمود به طورى كه مىتوان او را بنيانگذار آن مؤسسه دانست . ولى پس از مدتى به علت تكروى و كارهاى خودسرانه و بدون مشورت يكى از اعضاى هيئت مديره و ممانعت او از اجراى طرحهاى استاد و از جمله ايجاد يك شوراى روحانى كه كارهاى علمى و تبليغى حسينيّه زير نظر آن شورا باشد سرانجام در سال 1349